آقا ما اومدیم،با کلی انرژی حیاتی،همونی که خرت میکنه برا صدمین بار عاشق بشی و فکر کنی این دفعه آخره،آقا ما به خدا عاشق این دفعه آخرشیم،اصلا کیف خر شدن به "دفعه آخرشه" گفتنشه؛گمراه به ریش همه سربراه ها میخنده چون همتشو داره،آخ که من چه قدر از سر به راهی بدم میآد،تمام قشنگی گمراهی به اینه که به جایی نمی رسی ،وای که چقدر رسیدن مأیوس کننده است؛پس ای گمراهان بر پیامبران سر به راهی سجده کنید و گویید که ایمان آوردید چون که گمراهی شما به ایمان نزدیک تر است ؛باز جو ما رو دو دستی گرفت؛بگذریم؛ما حالمون خوبه،زده بودم تو دل زندگی که ببینیم چه خبره،همه چی رو به راهه الا این دل پاره پاره که همین جور میره اداره اونم اداره کل نظارت بر مواد غذایی،آرایشی و بهداشتی.دارم تغییر وضعیت میدم که هم قانون رسیدن به سطح انرژی پایین تر رو رعایت کرده باشم هم رسیدن به حداکثر بی نظمی رو ؛بگذریم؛ما اومدیم.
پی نوشت:راستی یه چی یاد گرفتم که حیفه نگم ؛اسمش صبره،فامیلیش عشق
بزنین بریم عشق
نوشته شده توسط کامران در سه شنبه هجدهم اردیبهشت 1386
|
