سر انجام پیداش کردم ؛خیلی به حال و هوام می خوره؛اگه دوست داشتین حالشو ببرین.اسم خواننده اش بیژن آریا  است تو گوگل پیداش کنید.

چه عجب یه نیم نگاه خرج عاشق کردی
یه تبسم مثل ماه خرج عاشق کردی
چه عجب بعدچهل روز و چهل شب انتظار
یه قدم رنجه سر راه خرج عاشق کردی

بگو آفتاب از کدوم سو از کجا در اومده
که هوای گل تو به برگ وباغ ما زده
قدم سبز تو روی فرش سرخ غزلم
منت دیدن توبرای من تا ابده

مردم از بس پشت سایه های شب قدم زدم
خواب نازکوچه های ساکت و بهم زدم
مردم از بس کنج خونه بیقرار ومنتظر
با در ودیوار و آینه دم زدم

نکنه دلتنگ این دلشده تنها شدی
نگران بی صدا رفتن این صدا شدی
نکنه خواب می بینم باور نمی کنم هنوز
ماه من از پشت ابرا سرزده پیدا شدی

چه عجب چه عجب

پی نوشت به برو بچه های کامنت گذار:از خوندن کامنتهاتون لذت میبرم؛باید یاد بگیرم که ناراحت  نشم؛پس هر چی دوست دارین برام بنویسید،تموم زندگی قشنگه حرفاتون هم عین زندگی قشنگه.

نوشته شده توسط کامران در چهارشنبه بیستم دی 1385 |